Przed Dniem Matki

Maj się powoli kończy, a dni naprawdę ciepłych w tym roku jeszcze nie było… Ani razu nie wyszłam z domu w koszulce z krótkim rękawem. Rzadko kiedy temperatura oscyluje w granicach 15-19 stopni Celsjusza, a jeśli nawet tyle wynosi, to towarzyszy jej silny i zimny wiatr. Nie pamiętam już tak zimnego roku. Kiedy jeżdżę na rowerze, biorę z sobą rękawiczki, bo zawsze kiedy wracam mam zmarznięte dłonie. Pandemia wśród ludzi, pandemia zimna w przyrodzie.

Nawet drzewa i krzewy rozwijają się i kwitną jakoś niemrawo. Żywność już zdrożała, a pewnie na skutek tego zimna zdrożeje jeszcze bardziej. Na południu występują podtopienia – to akurat robi się już standardem od kilku lat. Pewnie druga fala ulewnych opadów przyjdzie – także tradycyjnie – w lipcu.

Trudno zaplanować urlop. Za granicę raczej się nie wybiorę, a w kraju może być zimno. I na pewno będzie tłok. Hmmm…. Może jednak gdzieś wyjadę.

W tym tygodniu Dzień Matki. Chcę mojej zrobić niespodziankę i odwiedzić ją bez zapowiedzi. Ostatnio rzadko tam bywam. Tak jakoś co weekend dziwnie się składa, że nie wychodzi. Myślę, że taka „niespodziewanka” jej się spodoba. A tymczasem wracam do pracy, bo w środę, jak już pisałam, chcę wziąć urlop 🙂 Rano będzie pieczenie ciasta, a popołudniu odwiedziny.

Miłego dnia 🙂

Przeszkody i ułatwienia

Coraz częściej spotykam się z covidowym szaleństwem; z dziwnymi przeszkodami stawianymi nie wiadomo po co. Bo jak inaczej nazwać sytuację, kiedy dzwonię do przychodni umówić się do lekarza. Mówię, że chcę zrobić zalecane badania profilaktyczne i trafiam na mur, bo zalecane są teleporady. No i w rozmowie jak lekarz stwierdzi, że powinnam przyjść to powie. Ja wiem, że medycyna zaszła daleko, ale raczej nie aż tak, żeby dało się pobrać próbki telefonicznie…

Kolejny absurd to odwołana matura próbna u siostrzeńca. Odwołana, bo w tym czasie nauczyciele się szczepią… A że wszyscy trąbią, że Astra Zeneca ma dużo skutków ubocznych i po szczepieniu wielu nauczycieli musi kilka dni poleżeć w łóżku, więc nauczyciele z jego szkoły postanowili uwzględnić od razu swoją absencję i odwołali matury próbne. Szczerze współczuję uczniom matury ostatecznej. No chyba, że wtedy będzie druga dawka i też odwołają 😉

Żeby nie było, że tylko narzekam, to dodam jeszcze, że dostrzegam też dużo ułatwień. Przez lata wiele osób sugerowało, że mnóstwo spraw urzędowych da się załatwić zdalnie, ale przepisy nie pozwalały. I było kuriozum w postaci konieczności wzięcia dnia wolnego z pracy na załatwianie spraw urzędowych, bo urzędy dłużej nie są czynne niż inne zakłady pracy. Teraz okazało się, że można inaczej.

Zapewne przełoży się to także na rynek i ceny. Bo po co na przykład brać księgowego z miejscowości zamieszkania, czy tam najbliższej okolicy, skoro można na drugim końcu Polski znaleźć innego, ze stawką często nawet o 50 procent niższą? Przecież teraz i tak wszystko przechodzi zdalnie. Wcześniej też – większość, ale aktualnie to już chyba wszystko. Będąc np. w Jeleniej Górze można sprawdzić biura rachunkowe w Olsztynie i nie ma przeszkód, żeby zlecić księgowość tamtejszej firmie.

Bez względu jednak na przeszkody i ułatwienia, faktem jest, że idzie wiosna. Jak widać po adresie strony – moja ulubiona pora roku 🙂 Cieszy mnie to niezmiernie. Żyć się chce, a do pełni szczęścia brakuje mi jeszcze tylko temperatury powyżej 15 stopni Celsjusza i przesunięcia zegarków.

Prawie Sylwester

Od 5 dni trwają szczepienia na covida. Na razie dla branży medycznej oraz „opiekuńczej” w dps-ach. Wkrótce mają ruszyć szczepienia w wojsku. A reszta póki co patrzy i analizuje. Szczepienia są dobrowolne, więc pytanie: jaki procent lekarzy/ek, pielęgniarzy/rek czy ratowników/czek zdecyduje się na szczepienie? To w końcu oni są najlepiej doinformowaną branżą, więc jak tam nie będzie dużego zainteresowania to co dopiero gdzie indziej…

Zobaczymy też jak to będzie przebiegać w wojsku, które jak wieść niesie waha się (znaczy dowództwo) czy to na pewno powinno być dobrowolne. I już słychać o naciskach i ograniczeniach dla tych, którzy się nie chcą zaszczepić.

Pożyjemy, zobaczymy. Pewnie i tak o skuteczności akcji szczepień lub jej braku, będziemy mogli rozmawiać za jakieś pół roku.

Tymczasem cieszmy się z tego, że wydłuża nam się dzień, więc wszystko zmierza ku lepszemu 🙂 Szczęśliwego Nowego Roku i miłego Sylwestra. Ostatecznie może być przyjemny, nawet gdy się go spędza w mniejszym gronie 🙂

Skutki epidemii

Skutki epidemii można by wymieniać bardzo długo i pewnie i tak nie wyczerpałoby się tematu. Po prostu dla każdego są inne. Jedni odczuwają te w skali makro, inni zmagają się ze swoim własnym mikro. Nie pomaga fakt, że wszyscy mamy „pod górkę”, bo co to ma za znaczenie, kiedy nam źle? Albo dobrze…

Na pewno wszyscy odczuwają dyskomfort związany z fizycznym zamknięciem wielu branż lub ograniczeniem czy też zmianą formy dostępu do nich. Ci natomiast, którzy w tych branżach pracują, odczuwają niepokój związany z utratą pracy lub skutki zmiany jej organizacji. Nawet przejście na home office dla jednych jest na plus, dla innych na minus. Jedni cieszą się z oszczędzenia czasu na dojazdy i luźnego podejścia do dress code, inni nie potrafią oddzielić pracy od prywatności i narzekają na więcej obowiązków niż mieliby w normalnym trybie.

Wszyscy obawiają się choroby. No może poza tymi, którzy mimo ogromnej ilości zachorowań i praktycznie upadku systemu ochrony zdrowia (szpitale nie są już w stanie przyjmować chorych) nadal nie wierzą w epidemię. Obawy budzi z jednej strony to, że nie wiadomo czy jako chorzy trafią pod opiekę lekarzy, z drugiej – bo niewiadomą jest zarówno przebieg choroby jak i sposoby jej leczenia. Jakby nie patrzeć, to ciągle są eksperymenty, który lek zadziała, a który nie.

Ze względu na podobieństwo objawów do innych chorób, trudno też zdiagnozować covida bez zrobienia testu. Dziś na przykład boli mnie głowa. Pierwsza myśl: oby to była migrena, a nie covid. Kiedyś nie przeszłoby mi to przez głowę, dziś – tak. Ostatecznie lepiej walczyć ze znanym wrogiem… Nawet jeśli wróg jest trudny.

Wiele firm musi zmienić organizację funkcjonowania. Praca w dotychczasowym trybie, kiedy w perspektywie mamy kilkuletnie problemy „zdrowotne” i nie wiadomo jak długie gospodarcze, zmusza do poszukiwania innych rynków. Albo raczej – innego sposobu dotarcia do klientów. Czy to się komu podoba czy nie, ludzie spędzają teraz dużo więcej czasu surfując w internecie. Widać to po obrotach firm, które postawiły na sprzedaż właśnie przez internet. Dlatego tak ważne staje się dotarcie do tych klientów. Można to uczynić wykupując płatne reklamy, które będą się pojawiać przez okres na jaki zostały zakupione. Można też zainwestować w pozycjonowanie strony. W tym przypadku na efekty trzeba będzie dłużej poczekać, ale będą one bardziej stabilne i w efekcie tańsze.

Martwi mnie (i nie tylko mnie) wpływ zdalnego nauczania na dzieci i młodzież. Mam wrażenie, że dla nich to zmarnowany czas, zmarnowane lata. Obawiam się, że nie wynoszą z tych lekcji nawet połowy tego, czego nauczyłyby się w normalnym trybie. Więcej z nich też zapewne będzie miało problemy zdrowotne związane z brakiem ruchu oraz izolacją. Zresztą ich rodziców na zdalnej pracy też to dotyczy…

Gdzie by nie spojrzeć, mnożą się skutki epidemii… Trzeba przereorganizować życie.

Oby do lata

Ta, oby do wiosny – nawiązując do mojego poprzedniego wpisu. Teraz należałoby powiedzieć: oby do lata i liczyć na to, że sytuacja epidemiologiczna do tej pory się zakończy i będzie można zrelaksować się gdzieś aktywnie po tylu tygodniach siedzenia w domu.

Jeszcze 2 miesiące temu, a może nawet jeden, myślałam, że prawdziwy armageddon w sklepach dotyczy dni przed długimi weekendami. Teraz widzę, że się myliłam. Przyszedł, gdy ludzie się zorientowali, że mogą zostać unieruchomieni w domach. Ze sklepów na jakiś czas poznikało wiele produktów, które nadają się do długiego przechowywania.

Teraz sytuacja się normuje, ale kto wie co będzie jutro…

Nikt nie pamięta takiej sytuacji z przeszłości. Dla wszystkich to coś nowego. Ci, którzy przeżyli hiszpankę już nie żyją. Ewentualnie o deja vu mogą mówić starsi Wrocławianie, pamiętający czasy czarnej ospy. Brr…

Życzę wszystkim dużo zdrowia. Oby do lata…

Obudzić się

Jakoś nie mogę się ostatnio dobudzić. To „ostatnio” trwa już dość długo, bo chyba od początku grudnia. Wtedy zwalałam wszystko na pogodę – pochmurną, przygnębiającą, na coraz krótszy dzień i przemęczenie. W okresie świąteczno – noworocznym odpoczęłam, wyspałam się, ale nadal mam problemy z obudzeniem się.

Co prawda – z przyzwyczajenia – dość późno się kładę, ale przez lato i jesień mi to nie przeszkadzało. Na szczęście pochmurnych dni mamy coraz mniej, dzień się wydłuża i ta świadomość dobrze na mnie działa, mimo że jest to na razie nieodczuwalne, ale spać się chce. Wczoraj omal nie zasnęłam ćwicząc, a to już coś. W sensie – coś bardzo dziwnego.

Dzisiaj wymyśliłam sobie eksperymenty z dietą. Zamierzam jeść więcej owoców, bo zawsze działały na mnie pobudzająco. Herbatę zastępuję sokami. Tak, wiem, soki są słodkie, więc niekoniecznie sprzyja to sylwetce, ale jakoś trzeba się ratować 😉 Łagodne dania (w których zwykle gustuję), przyprawiam ostrymi przyprawami i sosami. Na śniadanie awokado posypałam przyprawą Harrisa, na obiad do gulaszu dodam sos sambal. A na kolację wypiję sobie sok pomidorowy ze szczyptą chilli. Od zawsze słyszę, że takie przyprawy pobudzają, liczę więc na szybki efekt.

Do tego co najmniej półgodzinny spacerek po pracy. Jest chłodno, więc powinien podziałać orzeźwiająco. Oczywiście pod warunkiem, że nie trafię na jakieś smogowe zadymienie… Poszłoby się na rower, ale na taką ekstrawagancję chyba się nie zdobędę 😉 Nie mam odpowiednich ciuchów i butów, a już przerabiałam to jak szybko można się na rowerze wychłodzić.

Nie chciałabym za to zwiększać ilości kawy, bo to też droga donikąd. No i nie chcę poprawiać sobie nastroju zakupami, bo mam poświąteczny kryzys finansowy 😉 Ale co tam, i tak wyprzedaże to kit. Nie wspominając już o tym, że właściwie niczego nie potrzebuję, więc byłby kolejny zbędny wydatek.

W sumie to zgodzę się z większością społeczeństwa: aby do wiosny. I oby przyszła w tym roku szybko i była piękna, słoneczna, pachnąca kwiatami 🙂

Będzie armageddon

Muszę zrobić zakupy w piątek, bo przypuszczam, że w sobotę w sklepach będzie armageddon. Jest źle w każdą sobotę, w związku z wolną niedzielą. Tym razem skumulują się dwa wolne dni. W czasie poprzedniego długiego weekendu, kiedy w środku wypadała wolna sobota, markety były zapchane, a ich okolice zakorkowane. Nie mam pojęcia co ludzie lubią w zakupach.

W sobotę chciałam wstąpić do optyka po szkła kontaktowe po drodze jadąc na wycieczkę, ale zrezygnowałam.  Zanim bym się dopchała na parking, znalazła miejsce, przepchała do sklepu w galerii i wyjechała, upłynęłoby tyle czasu, ile pozwoliło mi na przejechanie połowy drogi. No i w związku z tym przewiduję, że w przyszłą sobotę będzie jeszcze gorzej.

W dodatku będę musiała znaleźć sobie jakieś zajęcie w domu, albo wyskoczyć gdzieś gdzie jest ciepło np. na basen, bo od piątku zwiastują załamanie pogodowe i deszcz w zasadzie wszędzie gdzie sprawdzałam. I cała radość z długiego weekendu prysła jak bańka mydlana.

Jak ja nie lubię listopada… Oby do wiosny.

Skrzydłokwiat w domu

Kwiaty w domu, to temat „zmienny”; bo uzależniony od mody, trendów i pewnej świadomości lub nieświadomości. Wyjaśnię to najlepiej na przykładzie skrzydłokwiatu.

Kilkanaście lat temu był to jeden z najczęściej spotykanych domowych kwiatów. I nie bez powodu: ma duże, błyszczące, piękne, soczyście zielone liście (oczywiście jeśli nie zaniedbamy jego podlewania), a od czasu do czasu pojawiają się na nim białe kwiaty, kształtem podobne do owych liści, choć trochę mniejsze. Całość wygląda pięknie. Nie jest też trudny w „hodowli”.

Jakiś czas później, z wielu domów kwiaty te zniknęły, a to na skutek pojawienia się poglądu, że są szkodliwe. Ostrzegano, że trujące są jego liście i kwiaty, jeśli się je spożyje, i nie ważne ile osób żywi się kwiatkami z doniczek, trafiły do indeksu roślin zakazanych. Na marginesie należy dodać, że dużo roślin doniczkowych jest trujących, gdyż jest to naturalny system obronny roślin, które broniąc się nie uciekają, ani nie gryzą, a jedynie zawierają szkodliwe substancje, żeby się delikwent nauczył, że to nie marchewka.

Ale to nie wszystko. Mówiono także, że skrzydłokwiaty wydzielają toksyny (do powietrza) i że generalnie są szkodliwe w nocy, bo „zabierają tlen”. No cóż, rośliny oddychają, jak każde stworzenie na tej planecie. Pobierają tlen i oddają CO2. Tyle, że poza tym w procesie fotosyntezy (który przebiega pod wpływem światła), produkują tlen. Jeśli więc światła nie ma, to po prostu oddychają. To dość… normalne…

Teraz nadeszły dobre czasy dla skrzydłokwiatów. Myślę, że to pod wpływem mody na neutralne kolory w pomieszczeniach – biel i szarość, przełamane czasem kolorem drewna. Do tego zestawienia pasują kwiaty, a skrzydłokwiat, mimo wymienianych wcześniej wad, jest piękny. No i czytam od kilku tygodni na wielu portalach, że jest wręcz odwrotnie niż mówiono: że kwiat ten pochłania toksyny, filtruje powietrze, także z promieniowania, że nawilża powietrze, ale jednocześnie pochłania pleśnie (trochę mi to pachnie kitem, ale ok).

No więc wraca do łask…

Problemy

Ostatnio pisałam o problemach nastolatków. To „ostatnio” było dość dawno temu, bo chwilę po tym jak pisałam o problemach innych, pojawiły się moje. A konkretnie – problemy z blogowaniem na skutek zamknięcia bloxa. Musiałam się przenieść, co zrobiłam dopiero teraz. Skutek jest taki, że od poprzedniego wpisu minął prawie rok!!! Nie mam pojęcia kiedy to zleciało.

Zobaczymy czy przenosiny rozwiążą moje inne problemy, a mianowicie te z czasem, który za szybko biegnie. Dobra, to było zbyt optymistyczne. Może jednak uda mi się uchwycić kilka chwil i zdarzeń, opisać je na blogu i w ten sposób, w jakimś sensie, zatrzymać.

A tymczasem wybrałam sobie z bazy wordpressa szablon, który bardzo mi się podobał. Nie zauważyłam tylko, że uroku dodają mu zamieszczone tam zdjęcia, których ja zwykle nie publikuję. Aby mój blog nie przypominał rubryki z nekrologami, mam dwa wyjścia: wzbogacić go fotkami, albo zmienić szablon.

Zobaczymy. Na początek jedno zdjęcie.

Problemy nastolatków

Czytałam dziś, że podobno 20 procent nastolatek i nastolatków cierpi na zaburzenia psychiczne. Super zachęta dla rodziców do obserwacji dzieci i dla dzieci dla zgłaszania problemów. Niestety u nas słowo „psychiczne” działa nadal mocno odstraszająco. Nikt się do tego nie przyzna, jeśli nie zostanie zmuszony, zwłaszcza wśród nastolatków, którzy mogą zostać po prostu odtrąceni przez rówieśników z tego powodu. Może więc warto mówić dzieciom o zaburzeniach lękowych czy depresji, ale bez odnoszenia tego do zaburzeń psychicznych?

Swoją drogą są to statystyki zatrważające. Zresztą podobne do tych, jakie są wśród dorosłych, tyle że dorośli często wpadają w takie stany z powodu poważnych problemów, a młodzież? Oczywiście nie bagatelizuję ich problemów, tyle, że wiele z nich wynika z winy rodziców, którzy zamiast chronić dzieci, albo za bardzo je cisną (choćby na naukę), albo przenoszę na nich własne sprawy, uzależnienia, itp.

Strasznie to przykre…